RSS YouTube Spacer
Ελληνικά Spacer - Spacer Türkçe Spacer - Spacer English
Κυπριακή Δημοκρατία

Ομιλία του Προέδρου της Βουλής στην εκδήλωση της Επιτροπής Καταρτισμού και Τήρησης Μητρώου Μαχητών της Αντίστασης

Ομιλία του Προέδρου της Βουλής στην εκδήλωση της Επιτροπής Καταρτισμού και Τήρησης Μητρώου Μαχητών της Αντίστασης

Ομιλία του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Γιαννάκη Λ. Ομήρου στην εκδήλωση της Επιτροπής Καταρτισμού και Τήρησης Μητρώου Μαχητών της Αντίστασης - Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015 - 7.00 μ.μ. - Κινηματοθέατρο ΠΑΛΑΣ

Απευθύνω θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στην αποψινή εκδήλωση που διοργανώνει η Επιτροπή Τήρησης Μητρώου Μαχητών της Αντίστασης, για να τιμήσουμε την επέτειο επιστροφής του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Κύπρο μετά το επονείδιστο - προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, που οδήγησε στην τουρκική εισβολή και στη μέχρι σήμερα συνεχιζόμενη κατοχή του 37% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σαν σήμερα, πριν από 41 χρόνια, ο λαοπρόβλητος εκλεγμένος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, επέστρεφε στην Κύπρο ύστερα από αναγκαστική απουσία πέντε μηνών. Απουσία που του επεβλήθη από τους άθλιους πραξικοπηματίες αλλά και από τη στάση του μεταπραξικοπήματος, το οποίο μάλιστα δήλωνε ότι θα διενεργηθούν προεδρικές εκλογές στις οποίες θα μπορούσε να υποβάλει υποψηφιότητα και ο Πρόεδρος Μακάριος.

Τιμώντας σήμερα τον Εθνάρχη Μακάριο, τιμούμε ταυτόχρονα όσους όρθωσαν το ανάστημα τους απέναντι στη χούντα και την ΕΟΚΑ Β΄. Όλους όσους δεν συμβιβάστηκαν με τη δικτατορία, όσους δεν προσκύνησαν τους χουντικούς εγκάθετους, όσους προειδοποίησαν έγκαιρα κατά της αποσταθεροποίησης και της ανωμαλίας που στόχευε στη διάλυση του πολιτειακού και δημοκρατικού ιστού και την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Είμαστε εδώ, για να τιμήσουμε τη γενναία αντίσταση που προβλήθηκε από ανυπότακτους αγωνιστές της δημοκρατίας και της ελευθερίας.  Μια αντίσταση που δεν έχει βρει ακόμα την επάξια ιστορική της αποτίμηση. Μια αντίσταση που υπήρξε καταλυτική για τη χρονική καθυστέρηση επικράτησης του πραξικοπήματος και της δυνατότητας διαφυγής του Μακάριου, για να συνεχίσει στο εξωτερικό τον αγώνα για τη σωτηρία της Κύπρου.

Σαράντα ένα χρόνια από τότε και οι σκηνές ολοζώντανες. Να θυμίζουν το ξεσηκωμό του λαού μας ενάντια στην προδοσία. Σαράντα ένα χρόνια από τότε και θυμόμαστε τον Εθνάρχη Μακάριο να διαφεύγει κυνηγημένος στην Πάφο, να απευθύνει χαιρετισμό από τον εξώστη της Μητρόπολης και το ιστορικό του διάγγελμα από τον Ελεύθερο Ραδιοσταθμό της Πάφου και να αναχωρεί στο εξωτερικό, για να συνεχίσει τον αγώνα για τη σωτηρία της Κύπρου.

Φίλες και φίλοι,
Σαράντα ένα χρόνια από το δίδυμο έγκλημα και οι μνήμες ολοζώντανες. Το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β΄ ενάντια στον Εθνάρχη Μακάριο ανοίγει την κερκόπορτα στον καραδοκούντα Αττίλα. Το ανοσιούργημα του πραξικοπήματος έφερε πίσω του ένα ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα. Οι κερκόπορτες άνοιξαν από κάποιους ελληνόφωνους, αλλά όχι ελληνόφρονες, για να περάσει ο τουρκικός Αττίλας.

Σαράντα ένα χρόνια από τότε. Και οφείλουμε να θυμόμαστε τους Πόντιους Πιλάτους, που ως επιτήδειοι ουδέτεροι επινόησαν τη θεωρία της βίας και της αντιβίας, που εξίσωσαν τη νομιμότητα με την παρανομία. Τη νόμιμη δημοκρατική Κυβέρνηση της χώρας με την τρομοκρατική οργάνωση της ΕΟΚΑ Β΄.

Σαράντα ένα χρόνια από τότε. Και η εθνική λαϊκή ενότητα είναι απολύτως αναγκαία για την εθνική επιβίωση. Όμως η ενότητα δεν σημαίνει ιστορική αμνησία, παραχάραξη της αλήθειας και πλαστογράφηση των γεγονότων.  Ποτέ στην ιστορία των λαών δεν θεμελιώθηκε η εθνική ενότητα και η επιτυχής μελλοντική πορεία στη βάση διαγραφής εθνικών εγκλημάτων, αλλά αντίθετα με τη συντήρηση αυθεντικής της ιστορικής μνήμης για να φωτίζει διδακτικά το παρόν και το μέλλον.

Φίλες και φίλοι,
Ο λαός μας για 41 ολόκληρα χρόνια σήκωσε ένα αβάσταχτο σταυρό μαρτυρίου με υπομονή, θάρρος και εγκαρτέρηση.  Σαράντα ένα χρόνια μετά οι τραγικές συνέπειες της προδοσίας και του εγκλήματος παραμένουν αναλλοίωτες. Οι πρόσφυγες, οι αγνοούμενοι, οι εγκλωβισμένοι, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών του κυπριακού λαού, ως αποτέλεσμα της τουρκικής επιδρομής και της συνεχιζόμενης κατοχής, αποτελούν τα αμάχητα τεκμήρια της κατ’ εξακολούθηση διεθνούς παρανομίας της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου.

Ο λαός μας ενδιαφέρεται για λύση το συντομότερο δυνατό. Λύση λειτουργική και βιώσιμη που να διασφαλίζει τη φυσική και εθνική επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού και την ομαλή και αρμονική συμβίωση όλων των νομίμων κατοίκων της Κύπρου. Λύση χωρίς την καταθλιπτική κηδεμονία της Τουρκίας. Λύση δημοκρατική που να στηρίζεται στο Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Δίνουμε το μήνυμα, αυτή την επετειακή ημέρα, προς όσους απεργάζονται σχέδια για να επιβάλουν λύση άδικη και ετεροβαρή στον Κυπριακό Ελληνισμό, να μην έχουν αυταπάτες.  Δεν θα καμφθούμε και δεν θα γονατίσουμε. Δεν θα κύψουμε τον αυχένα και δεν θα κάμψουμε τη σπονδυλική μας στήλη υπό το βάρος του χρόνου και των δυσκολιών.

Τιμώντας απόψε την επιστροφή του Προέδρου Μακαρίου στην Κύπρο και εις διάψευσιν των ισχυρισμών ότι πολλές των μετέπειτα και σημερινών υποχωρήσεων, εκπτώσεων και ελλειμματικών χειρισμών οφείλονται στο Μακάριο, υπάρχουν αδιάψευστες οι θέσεις του, οι δηλώσεις του, ο βίος και η πολιτεία του.  Από ενωρίς αναλύει με πολιτική σοφία τις διεθνείς εξελίξεις και θέτει τα προβλήματα και την προοπτική επίλυσης τους στη βάση αρχών. 
Στην ομιλία του στη Διάσκεψη Κορυφής των Αδεσμεύτων, το 1961, στο Βελιγράδι, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η ειρήνη τότε μόνον είναι ασφαλής, όταν δεν στηρίζεται απλώς επί της ισχύος των όπλων και της ισορροπίας των δυνάμεων, αλλ’ επί της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και της αυτοδιαθέσεως».
Δεν αποφεύγονται αλλά πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι οσάκις εφαρμόζονται συμβιβαστικαί λύσεις, μη βασιζόμεναι επί αρχών. Ο συμβιβασμός, δύναται να επιτύχει αναβολήν, αλλά η αναβολή αποτελεί υποθήκευσιν του μέλλοντος».
Θεμελιακή του υποθήκη παραμένει «ότι δεν θα ξεγράψουμε καμιά γωνιά της κυπριακής γης, ότι κανενός πρόσφυγα δεν θα διαγράψουμε το δικαίωμα επιστροφής».
Τα λόγια του Μακάριου, λίγες μόνο εβδομάδες πριν από το θάνατο του, διαγράφουν ανάγλυφα τη θεώρησή του για τη λύση του Κυπριακού και τα όρια των υποχωρήσεων.
«Η Ελληνοκυπριακή πλευρά δεν έχει περιθώρια άλλων υποχωρήσεων γιατί έκαμεν ήδη πολλές και έφθασε σε όρια που δεν μπορεί να υπερβεί. Και επομένως, οι πολιτικές συνταγές ή συμβουλές περί αμοιβαίων υποχωρήσεων, δεν πρέπει να απευθύνονται προς τους Έλληνες Κυπρίους. Υποχωρήσεις πρέπει να ζητούνται μονάχα από την τουρκική πλευρά, αν υποχώρηση μπορεί να ονομασθεί στην περίπτωση αυτή η επιστροφή κατακτηθέντων δια στρατιωτικής βίας».
Και απαντώντας ο Μακάριος σε όσους συμβούλευαν ρεαλιστική τάχατες αποδοχή  των  τετελεσμένων,  διακήρυττε  στο  Όμοδος  το  1975:
«Πιθανώς να λεχθεί ότι υπάρχουν σήμερον εν Κύπρω τετελεσμένα γεγονότα, τα οποία δεν απογίνονται και δεν ανατρέπονται. Και δεν πρέπει ταύτα να παραγνωρίζονται. Δεν παραγνωρίζομεν, αλλά δεν αναγνωρίζομεν και δεν αποδεχόμεθα και δε νομιμοποιούμεν δια της υπογραφής μας τετελεσμένα γεγονότα».
Και στο συλλαλητήριο της 20ης Ιουλίου 1976 προσέθετε: «Η μόνη προσφερόμενη σύντομος λύσις είναι η αναγνώρισις και αποδοχή της “ντε φάκτο” καταστάσεως. Ποία όμως, η ωφέλεια εκ της τοιαύτης συντομίας; Μήπως δια να αποφευχθεί η τουρκοποίησις των κατεχομένων εδαφών; Αλλά θα γίνει τότε τη συγκαταθέσει και δια της υπογραφής μας. Μήπως δια να αισθανώμεθα ασφαλείς εις το υπόλοιπον τμήμα της νήσου; Πιστεύω, αντιθέτως, ότι η νομιμοποίησης των τετελεσμένων γεγονότων θα διεγείρει την τουρκικήν βουλιμίαν και θα ενθαρρύνει τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας εις την Κύπρον».
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά οφείλουμε να στραφούμε προς το Μακάριο για προβληματισμό, έμπνευση και διάνοιξη προοπτικών. Η σημερινή κρίσιμη εθνική και πολιτική συγκυρία απαιτεί αξιοποίηση του βασικού διαχρονικού μηνύματος του Μακαρίου που υπήρξε η εμμονή σε στόχους και αρχές με ανάλογη τακτική που ωστόσο δεν αναιρεί τις βασικές εθνικές επιδιώξεις.
Η τιμή στο Μακάριο δεν μπορεί να εξαντλείται σε επιμνημόσυνες δεήσεις και επετειακούς λόγους.  Απότιση τιμής στη μνήμη του μεγάλου ηγέτη σημαίνει να αντλούμε παράδειγμα από την αγωνιστική του πορεία και να σηκώνουμε με σεβασμό την κιβωτό με τις εντολές του.
Χρέος μας να επιμείνουμε σε λύση που να εγγυάται την ενότητα κράτους και χώρου, την απομάκρυνση των στρατευμάτων και των εποίκων και τη διασφάλιση των βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων του συνόλου του λαού.
Καθήκον μας να παραμείνουμε σε εγρήγορση, κινητοποίηση σε όλη την κλίμακα του Ελληνισμού, για τη διασφάλιση των αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων της πατρίδας και του λαού μας. Δεν είμαστε ούτε αρνητικοί, ούτε απορριπτικοί. Αλλά με σαφήνεια πρέπει να δώσουμε το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε εθνικό αυτοχειριασμό. Ο κίνδυνος επανόδου ενός σχεδίου λύσης στις παραμέτρους του Σχεδίου Ανάν είναι υπαρκτός. Το λαϊκό αίσθημα που εκφράσθηκε ελεύθερα το 2004, πρέπει να είναι οδηγός στη διαχείριση της εθνικής μας υπόθεσης.
Σαράντα ένα χρόνια μετά που ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο. Για να φύγει από τη ζωή τρία χρόνια μετά από την πίκρα της προδοσίας και του εγκλήματος εις βάρος της Κύπρου και του λαού μας. Και όμως είναι παρών, δικαιωμένος και υπερήφανος. Λιτός πάντα σαν αρχαίο επίγραμμα. Σεπτός σαν βυζαντινό εξωκλήσι.
Και εμείς με φορτισμένες τις μνήμες. Αναζητώντας συνειρμούς της δικής του μεγαλοσύνης και θυσίας, με το σημερινό μας καθήκον. Που επιτάσσει να ξεφύγουμε οριστικά από το σύνδρομο της εθνικής ταπείνωσης του 1974, να επανακαθορίσουμε τα μεγάλα οράματα και να επανασυνδέσουμε τα κομμένα νήματα των προσπαθειών και των αγώνων του Κυπριακού Ελληνισμού. Να ολοκληρώσουμε τον ιστορικό κύκλο που ξεκινά από την αγχόνη του αποικιοκράτη, φτάνει στη δημοκρατική αντίσταση του λαού μας το 1974, εκτείνεται στην τραγωδία της εισβολής και ολοκληρώνεται, πρέπει να ολοκληρωθεί με πράξη μόνο μία. Πράξη απόσεισης της κατοχής. Πράξη ελευθερίας.
Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, στο λόγο αποχαιρετισμού του Μακάριου, το 1977, είπε με τη χαρακτηριστική του γλαφυρότητα:
«Δεύτε πονεμένοι Κύπριοι αδελφοί,
 Δεύτε λάβετε θάρρος, δύναμη και πίστη.
 Ο Μακάριος υπήρξε η Κύπρος.
 Και η Κύπρος δεν πεθαίνει».

Αυτή είναι η υπόσχεση μας και σήμερα προς το μεγάλο ηγέτη του λαού μας. Πως η Κύπρος δεν θα γονατίσει και δεν θα υποκύψει στη βία, το άδικο και την αυθαιρεσία. Πως θα αγωνιστούμε για να μην περάσουν τα αποτελέσματα της προδοσίας, της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Πως θα παλέψουμε μέρα και νύκτα ωσότου από τα σκοτάδια αναβλύσει φως.
Φως άπλετο ελευθερίας!
 


ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ
spacer
Βουλή των Αντιπροσώπων © Πνευματικά δικαιώματα 2018
spacer
Δημιούργημα της: Dynamic Works | Με την ισχύ του DWCMS