RSS YouTube Spacer
Ελληνικά Spacer - Spacer Türkçe Spacer - Spacer English
Κυπριακή Δημοκρατία

Επιμνημόσυνος λόγος του ΠτΒ κ. Δημήτρη Συλλούρη στο εθνικό μνημόσυνο του ήρωα της ΕΟΚΑ Γεώργιου Παπαβερκίου - 18/02/2018

Επιμνημόσυνος λόγος του ΠτΒ κ. Δημήτρη Συλλούρη στο εθνικό μνημόσυνο του ήρωα της ΕΟΚΑ Γεώργιου Παπαβερκίου - 18/02/2018

Κυρίες και κύριοι,

Με αίσθημα τιμής συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, για να τελέσουμε το εθνικό μνημόσυνο του ήρωα της Ε.Ο.Κ.Α. Γεώργιου Παπαβερκίου, ο οποίος πιστός στο κάλεσμα της πατρίδας έπεσε στον αγώνα του κυπριακού ελληνισμού για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον αγγλικό ζυγό και για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Έπεσε ηρωικά μαχόμενος, αναλαμβάνοντας το βάρος της Ιστορίας, χωρίς να δειλιάσει μπροστά στο χτύπημα του θανάτου και να θυσιαστεί στο βωμό της ελευθερίας του κυπριακού ελληνισμού, εξυψώνοντας την αστείρευτη δύναμη της εθνικής υπερηφάνειας του λαού της Κύπρου.

Μιλώντας για τους ήρωες που αγωνίστηκαν για την πατρίδα μας, η απόδοση τιμών, αποτελεί πρόκληση και ευθύνη για μας. Τα ιστορικά γεγονότα και οι εξελίξεις -και τα προβλήματα που ταλανίζουν το νησί μας διαχρονικά- θα πρέπει να μας αφυπνίσουν και να αντιληφθούμε ότι οι αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε για το μέλλον αυτού του τόπου έχουν βαρύτατη πολιτική και ιστορική σημασία. Κανένας στόχος, καμιά στρατηγική και κανένας τρόπος αγώνα, δεν μπορεί να παραγνωρίζει ότι το πρωτεύον και μείζον ζήτημα είναι η επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού. Αυτός είναι ο υπέρτατος σκοπός του αγώνα μας.

Θα ήταν -πιστεύω- πιο ειλικρινής και αληθινή η έκφραση δέους προς τους ήρωες και αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α, εάν ήμασταν έτοιμοι να εκπληρώσουμε το δικό μας χρέος. Το χρέος αυτό είναι να διατηρήσουμε τους στόχους των αγωνιστών που θυσιάστηκαν για την ελευθερία, το έθνος, την πατρίδα μας, προσηλωμένοι με πίστη στις αρχές και αξίες που αυτοί ακολούθησαν. Μόνο τότε η στάση μας θα τιμούσε τους ήρωες της Ε.Ο.Κ.Α, τη θυσία τους και το σκοπό για τον οποίο έδωσαν το ύψιστο αγαθό για την ελευθερία της πατρίδας τους, την ίδια τη ζωή τους.

Δύο είναι λοιπόν τα βασικά απαιτούμενα για να δικαιούμαστε να μνημονεύουμε και να τιμούμε τους αγωνιστές μας. Πρώτον, να μην αλλοιώνουμε την ιστορική πραγματικότητα, τους στόχους και τους σκοπούς του δικού τους αγώνα ֺ και δεύτερον, ο αγώνας, όποια μορφή και αν εμείς του αποδίδουμε, πρέπει να αναγνωρίζει ότι ανεξάρτητα με τον τρόπο που αγωνιζόμαστε, στόχος του αγώνα είναι η επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού.

Ανατρέχοντας στην ιστορία μας, στα 82 χρόνια της Αγγλοκρατίας, οι Έλληνες της Κύπρου εξέφραζαν συνεχώς τα εθνικά τους αισθήματα και προέβαλλαν με κάθε τρόπο τον αναλλοίωτο πόθο τους για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Δεν έπαυαν να ζητούν την πραγματοποίηση του πόθου τους και οι αρνητικές και πεισματικές θέσεις της Βρετανικής κυβέρνησης στο πρόβλημα της Κύπρου οδήγησαν τον κυπριακό ελληνισμό σε ένοπλο αγώνα, για να διεκδικήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του για ελευθερία.

Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α., ως μια πράξη δημοκρατικής έκφρασης της αυτοδιάθεσης και της θέλησης της πλειοψηφίας του Κυπριακού λαού στη βάση του ενωτικού δημοψηφίσματος, αποτελεί τον τελευταίο χρονικά εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Η Κύπρος του 1955-1959 αποτέλεσε μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις, στις οποίες οι Βρετανοί απέτυχαν να νικήσουν σε έναν αποικιακό πόλεμο, παρόλο που για την καταστολή του αγώνα της ΕΟΚΑ, η Βρετανία διέθετε 30 000 στρατιώτες. Η δράση της οργάνωσης κατέδειξε περίτρανα ότι η Κύπρος ήταν επαναστατημένη και ανυπότακτη.

Από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα, την 1η Απριλίου 1955, η νεολαία είχε σημαντικότατο ρόλο να διαδραματίσει και αποτέλεσε τον πυρήνα της Νεολαίας της Ε.Ο.Κ.Α., όπου ο ενθουσιασμός διατηρούσε φλογερή την ανάγκη για ελευθερία και δημοκρατία.

Ένας νεαρός ήρωας του απελευθερωτικού αγώνα ήταν και ο δραστήριος και θερμός πατριώτης Γεώργιος Παπαβερκίου, ο οποίος σε ηλικία 19 χρονών σκοτώθηκε μαχόμενος για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της πατρίδας του με την Ελλάδα. Απόφοιτος του Κολλεγίου της Πάφου, μυήθηκε στην ΕΟΚΑ με την έναρξη της δράσης της οργάνωσης και εντάχθηκε νωρίς σε ομάδες κρούσεως, λαμβάνοντας μέρος σε επιθέσεις κατά των Άγγλων.

Η νεολαία διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στον αγώνα, συνεπώς ο καλύτερος τρόπος, για να κρατήσουμε στη μνήμη μας τον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. και την πηγαία αγωνιστικότητα των νέων που έδωσαν τρανά διδάγματα με τις ηρωικές τους πράξεις και να διαφυλάξουμε το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού, είναι να μεταλαμπαδεύσουμε στις νέες γενεές το ιδεώδες για την άνευ όρων ελευθερία και την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης.

Η σκέψη είναι εργαλείο δύναμης και επικράτησης, αλλά η κριτική σκέψη δύναται να συμβάλει στη ρήξη με τα τετριμμένα και τον απεγκλωβισμό από στερεότυπες στάσεις και συμπεριφορές που διακατέχουν τον κόσμο. Αν θέλουμε έναν κόσμο καλύτερο, μια Κύπρο εξελιγμένη, τότε θα πρέπει να έχουμε στόχο την ένταξη των νέων στην κοινωνία και την καλλιέργεια πολιτών µε κρίση και ανοιχτούς ορίζοντες, δεκτικούς στις προκλήσεις, πρόθυμους να αναγνωρίσουν το δικαίωμα των άλλων και του εαυτού τους στη διαφορετικότητα και στην πρόοδο.

Με ειλικρίνεια και με αποφασιστικότητα καλούμαστε να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα και χωρίς πολιτικό καθωσπρεπισμό να στεκόμαστε με τόλμη μπροστά στις περιστάσεις. Είναι σημαντικό, με πολιτική συνέπεια, να ασκήσουμε κριτική στις πρακτικές, στις μεθόδους μας.

Σήμερα συλλογικά, χωρίς υποκρισία, να δημιουργήσουμε ένα κράτος ισονομίας και ισοπολιτείας, απαλλαγμένο από κάθε είδους διαφθορά και παρανομία. Η δημιουργία ενός κράτους πρότυπου, δημοκρατικού και ευρωπαϊκού είναι αυτό που θα μας επιφέρει τα μεγαλύτερα ωφελήματα για να φανούμε αντάξιοι των προκλήσεων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

Είναι φανερό ότι η λύση του κυπριακού προβλήματος δεν εξαρτάται από εμάς, αλλά απόλυτα από την Τουρκία, της οποίας τη βουλιμία, την επιθετική και πολεμική συμπεριφορά βλέπουμε καθημερινά. Ωστόσο, εξαρτάται από εμάς η βελτίωση του κράτους μας, ώστε αυτό να αποτελέσει πρότυπο χρηστής διοίκησης και πρότυπο κράτους στην Ευρώπη, ενός κράτους χωρίς διαπλοκή και διαφθορά.

Είναι ευθύνη δική μας, με τον ίδιο δυναμισμό και τη φλόγα που σταθήκαμε αντάξιοι των περιστάσεων έναντι στους Άγγλους, να διασφαλίσουμε το βέλτιστο για την πατρίδα μας, έχοντας διδαχθεί το ύψιστο μάθημα ζωής από του ήρωες του απελευθερωτικού αγώνα του 1955-59.

Η πατρίδα μας χρειάζεται την αφοσίωσή μας για την επίλυση όλων των προβλημάτων που εμφανίζονται και με τον δέοντα πατριωτισμό να βρούμε τη λύση στο εθνικό μας πρόβλημα, μια λύση δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική που θα καταστήσει τη Κύπρο δυνατή, ενωμένη και ελεύθερη. Ωστόσο, ας προβληματιστούμε για το είδος του αγώνα που διεξάγουμε εμείς σήμερα, ούτως ώστε η Κύπρος να είναι πάλι ελεύθερη. Πώς εκπληρώνουμε το χρέος μας απέναντι σε όλους αυτούς που θυσιάστηκαν; Τι πράξαμε μέχρι σήμερα και ποια η στάση μας και η εξέλιξή μας ως Ευρωπαίοι πολίτες;

Αν επιθυμούμε μια ελεύθερη Κύπρο, η ενθύμηση του απελευθερωτικού αγώνα δε θα πρέπει να γίνεται τυπικά και από συνήθεια, αλλά να παραμείνει προσωπικό μας χρέος. Ως ενεργοί πολίτες, θα πρέπει να επαγρυπνούμε και με ετοιμότητα να διαχειριζόμαστε κάθε πρόκληση που προκύπτει και να επωφελούμαστε από τις προοπτικές ανάπτυξης και ενίσχυσης της Κύπρου. Ενθυμούμενοι τα ιδανικά και τις αξίες των ηρώων μας, να δρούμε και να μαχόμαστε με κάθε τρόπο για την επιβίωση του ελληνισμού και της Δημοκρατίας στην Κύπρο.

 


ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ
spacer
Βουλή των Αντιπροσώπων © Πνευματικά δικαιώματα 2018
spacer
Δημιούργημα της: Dynamic Works | Με την ισχύ του DWCMS